Birbirinden Yok Olma

Bu tarz ilişkilerde ebeveyn ve çocuk, aynı insanın iki yarısı gibidirler.Bu çocuklar gençler çağına girdiklerinde bireyselleşmekte çok zorluk çekerler. Ebeveynleriyle sağlıklı bir ilişkisi olanlara göre de depresyona girme riskleri daha yüksektir. Kendilerine güvenler az olup, ayakları üzerinde durabilmeleri oldukça zordur.Çok fazla karışan, aşırı kontrolcü ebeveyn çocuğun sadece davranışlarını değil, fikir ve hislerini de kontrol etmek ister. O kadar ki, çocuğun kendi iç dünyasında yaşadıkları,düşündükleri,hissettikleri bile ebeveyni memnun etmek zorundadır. Böyle anne babalar, çocuğu doğrudan kontrol etmek yerine, dolaylı yollar kullanırlar: çocuğa kendini suçlu hissettirmek, sevgiden mahrum bırakmak gibi…

Böyle bir ailede yetişmiş çocuklar ileride sosyal, duygusal, akademik alanlarda doğacak sorunlar konusunda risk altındadırlar. Ebeveyn çocuk rollerini karışması: Normalde ebeveynin çocuğa duygusal destek vermesi gerekirken, bu tarz ilişkilerde ebeveynin kendisi çocuktan gelen ilgi ve destekle beslenip doymaya çalışır böyle bir ebeveyn, dışardan bakıldığında ilgili, aşırı sevecen gözükebilir.Ama aslında böylesi bir yakınlıkla çocuğun ihtiyaçları karşılanmamaktadır.Eşinden yeterli ilgi ve desteği alamayan anne, genç kızı ile aşırı derecede ilgileniyor, hatta onsuz dışarı bile çıkmıyordu. Bunu da babası ile olan huzursuzluktan ötürü kızı kendisini yalnız hissetmesin diye yaptığını belirtiyordu. En sonunda okuldan kızını erken almak için geldiğinde, genç kız artık dayanamayıp öğretmenini “Ders önemli, gönderemem deyin” diye sessizce uyarınca, durum netleşti. Anne doktora gidiyormuş ve onun için kızını erken almak istemiş. Kızı ise annem bensiz hiç bir işini yapmaz, yapamaz. Bu günde onun için geldi. Sıkıldım artık. Kendimi sıkışmış gibi hissediyorum. Kendimi ait bir hayatın olsun istiyorum demişti. İşte bu tarz ilişkilerde, çocuk ebeveynin duygusal ihtiyaçlarını karşılamaya itilmektedir. Böyle bir ailede yetişmiş çocukların özellikle duygusal ve sosyal alanlarda çok ciddi sorunlar yaşadıkları görülmüştür. Baştan çıkarıcılık: Ebeveyn çocuğunu adeta evlilikteki partneri gibi görmekte, hatta sapkın bir anlayışla bazen daha ileri bile gidebilmektedir. Mesela, çoğu bu tarzda yetişmiş, duygusal sorunu olan annelerin;özellikle oğullarıyla flört edermişcesine onu kıskanmaları paylaşamamaları, sürekli öpmeleri veya ona dokunma ihtiyacı içinde olmaları, ondan sürekli aşırı bir ilgi beklemeleri, hatta ergenliğe girmek üzere olan girmiş erkek çocuklarını yanlarında yatırmaları çocuk için oldukça yıpratıcı ve sağlıksız bir durumdur böyle annelerin çocuklarının ana sınıfı yıllarında çevrelerine karşı ilgisiz ama çok aktif oldukları,okul yıllarındaysa sınıf düzenini bozucu davranışlar  sergiledikleri ve ergenlik gençlik çağını adım atmakla birlikte sorunlarının daha da arttığı gözlemlenmiştir.