Batı toplumlarındaki aile yapısının “bireycilik anlayışına dayandığını hepimiz biliyoruz. Fertler, kendi ihtiyaçlarını kendileri karşılarlar. Ha­yatın zorlukları karşısında tek başlarına mücadele etmek durumunda­dırlar. Aile fertlerinin herhangi bir desteği yoktur. Batı toplumundaki bu anlayış, onların yaşam biçimidir.

Doğu toplumlarında, yani bizde ise, durum faklıdır. Tüm olumsuzluk­lara ve yozlaşmalara rağmen ülkemizde aile, “kutsallığını korumaktadır. Kültürel kodumuzdaki “aile içi birlikteliğimiz” değişikliklere uğrasa bile, yine de devam etmektedir. Ai­le fertleri, her zaman birbirlerinin destekleyicisidir.

Bizde anne-babalar, devamlı çocuklarının yanlarında olurlar. Evlenip ayrı evde otursalar bile desteklerini eksik etmezler. Çocuklarının her çe­şit sorunuyla ilgilenmeyi kendilerine görev sayarlar. Bunun yanında, yukarıda anlatmaya çalıştığımız “otori­ter ve koruyucu” yapılarını sürdürmeleri ise ayrı bir tartışma konusudur.