>   ilk insan Hz. Adem ile Hz. Havva’nın beraberliklerinden ilk “aile birliği” meydana gelmiştir.

>   Bir ömür boyu hayatı paylaştığımız; sevdiklerimizle, saydıkları­mızla bir arada yaşayıp “mutluluğa” erdiğimiz yer “aile yuva­sıdır.

>   insanın kendini rahat hissetmesi, kalbinin huzur içinde olması, ken­dine güvenmesi ve hayatın her alanında moralinin yerinde olabil­mesi için sağlıklı bir aile ortamında yetişmesi gerekir.

>   Aile ocağında “mutluluğu” yaşayamayan insanların toplumda başarıyı yakalamaları zordur.

>   Hayatta başarılı olmuş ve toplumun önüne geçmiş insanların aile hayatları araştırıldığında, sağlıklı bir aile yuvasından geldikleri gö­rülecektir.

>   Evlenme, aile, yuva, hane, anne, baba, çocuk ve nikâh kavram­ları “aile mahremiyeti”ni oluşturur.

>  Ailede mutluluğun ve sağlıklı bir hayat sürmenin kaynağı, “aile içi dayanışma”dır.

>   Aile, evlilik müessesesiyle ve nikâh akdi ile varlığını sürdürür.

>   Şahsiyet, kimlik, karakter, kültürel yapı, kutsal değerlere saygı ai­le ocağında başlar. Çevre, okul, cami ve sosyal hayatla da gelişir.

>  Aileyi derleyip toparlayan, ayakta tutan ve devamını sağlayan “kadın”dır.

>   Sosyal değerlerimizin özünü taşıyan ve bu değerleri kuşaktan kuşağa aktaran tek kurum “aile”dir.

>   insanlara umut ve güven veren, kişisel bunalımları önleyen, bir­lik ve beraberliği sağlayan, aile içindeki “sevgi bağıdır,

>   insan yalnız kalmaktan korkan bir yaratıktır. Yalnızlığın giderildi­ği yer de “aile”dir.

>  Aile düzeni, toplum düzeninin teminatıdır.