Eş seçiminde farklılıkların ortaya çıkmaması için “denklik” durumu göz önünde bulundurulmalıdır, Zengin zenginle, fakir fakirle, tahsilli tahsilliyle, dindar dindarla evlenmeli. Bu böyle olmadığı takdirde, evli­lik sonrası farklılıklar ortaya çıkar ve “çatışma”lar başlar. Çatışmalar bi­riktiğinde ise, huzursuzluklar ve geçimsizlikler, evlilik müessesesini çıkmaza götürür.

Zengin-fakir evlilikleriyle ilgili milyonlarca roman ve hikâye yazıldı. Ayrıca, gerek Türk, gerekse dünya sinemalarında sayısız film çevrildi. Romanlara, hikâyelere ve filmlere konu olan olayların çoğu hayal ol­makla beraber, bir kısmı da hayattan alınmış olaylardır ve hemen he­men hepsinin sonu da hüsranla sonuçlanmıştır.

Çevremize baktığımızda, bununla ilgili bir sürü yaşanmış olayla kar­şılaşırız. “Rahat edeyim, huzurlu yaşayayım.” diye zenginliği öne çıka­ran insanlar, aradan kısa bir süre geçtikten sonra bu duygularından do­layı pişman oluyorlar ama artık iş işten geçmiş oluyor. Hatalarının bedelini ise, çok ağır bir şekilde ödüyorlar.

Yüce Peygamberimiz Hz. Muhammed (sav) bir hadisinde; “Zengin, malı çok olana değil, kalbi zengin olana denir.” buyuruyor.

Zenginlik tutkusuyla ilgili, Fransız filozoflarından De Bonald’ın sözü de çok dikkat çekici. De Bonald; “Aslında insanları mutsuz eden; zen­ginlik değil, zengin olma tutkusudur.” diyor.

Zenginlik Kötü Bir Tutku mu?

Bu anlattıklarımızdan, zenginliğin kötü bir şey olduğu anlamı çıkarılmasın. Burada anlatmak istediğimiz, evlenecek eşlerin birbirlerine zen­ginlik şartı koşmamalarıdır. Bir de eşler arasında, hatta aileler arasında “eşitlik dengesinin sağlanmasıdır.

Eğer kendi emeğiniz ve kazancınızla zengin olursanız, asıl o zaman hayattan ve yaşamaktan zevk alırsınız.

Yabancı yazarlardan Henry Taylor’un şu veciz sözü anlattıklarımızı ne güzel de ifade ediyor;

“Bir yuvanın yasası uyumdur.

Bir yuvanın güvenliği bağlılıktır.

Bir yuvanın huzuru memnun olan gönüllerdir.

Bir yuvanın zenginliği de çocuklardır”